شب شکن

mordadebarfi — Mon, 05 Jan 2009 15:27:18 GMT

روزها فکر من اینست و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود؟
به کجا میروم؟ آخر ننمایی وطنم
مانده ام سخت عجب، کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بوده است مراد وی ازین ساختنم
جان که از عالم علوی است، یقین میدانم
رخت خود باز برآنم که همانجا فکنم
مرغ باغ ملکوتم، نیم از عالم خاک
دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم
ای خوش آنروز که پرواز کنم تا بر دوست
به هوای سر کویش، پر و بالی بزنم
کیست در گوش که او میشنود آوازم؟
یا کدامست سخن می نهد اندر دهنم؟
کیست در دیده که از دیده برون مینگرد؟
یا چه جان است، نگویی، که منش پیرهنم؟
ا به تحقیق مرا منزل و ره ننمایی
یک دم آرام نگیرم، نفسی دم نزنم
می وصلم بچشان، تا در زندان ابد
از سرعربده مستانه به هم در شکنم
من به خود نامدم اینجا، که به خود باز روم
آنکه آورد مرا، باز برد در وطنم
تو مپندار که من شعر به خود میگویم
تا که هشیارم و بیدار، یکی دم نزنم
شمس تبریز، اگر روی به من بنمایی
والله این قالب مردار، به هم در شکنم

مولانا

شب شیشه ای

mordadebarfi — Sun, 09 Nov 2008 16:09:18 GMT

از کسی که دوستش داری ساده دست نکش ! شاید دیگه هیچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشی
و از کسی هم که دوستت داره بی تفاوت عبور نکن چون شاید هیچوقت هیچ کس
تو رو به اندازه اون دوست نداشته باشه !!

محتاج

ما به هم محتاجیم
مثل دیوونه به خواب
مثل گندم به زمین
مثل شوره زار به آب
ما به هم محتاجیم
مثل ما به آدما
مثل ماهیا به آب
مثل آدم به هوا
دستامون از هم اگه دور بمونه
شب شیشه ای دیگه نمی شکنه
از تو این شیشه ای همیشگی
خورشید مقوایی سر می زنه
به عزای دوری دستای ما
کوچه ها ، ساکت و بی صدا می شن
بوی رخوت همه جا رو می گیره
همه ی درها ، به غربت وا میشن
جاده هامون ، که به خورشید می رسن
مثل تاریکی ، بی انتها می شن
ما به هم محتاجیم...

ترانه سرا: ایرج جنی عطایی

سقف

mordadebarfi — Fri, 12 Sep 2008 16:39:18 GMT

سقف

تو فکر یک سقف ام ، یک سقف بی‌روزن

یک سقف پابرجا، محکم‌تر از آهن

سقفی که تن‌پوش هراس ما باشه

تو سردی شب‌ها لباس ما باشه

سقفی اندازه‌ی قلب من و تو

واسه لمس تپش دلواپسی

برای شرم لطیف آینه‌ها

واسه پیچیدن بوی اطلسی

زیر این سقف با تو از گل، از شب و ستاره می‌گم

از تو و از خواستن تو، می‌گم و دوباره می‌گم

زندگی‌مو زیر این سقف با تو اندازه می‌گیرم

گم می‌شم تو معنی تو، معنی تازه می‌گیرم

سقف‌مون، افسوس و افسوس، تن ابر آسمونه

یه افق، یه بی‌نهایت، کم‌ترین فاصله‌ مونه

تو فکر یک سقف ام یک سقف رویایی

سقفی برای ما،حتی مقوایی

تو فکر یک سقف ام یک سقف بی‌روزن

سقفی برای عشق،برای تو و من

سقفی اندازه‌ی قلب من و تو

واسه لمس تپش دلواپسی

یرای شرم لطیف آینه‌ها،واسه پیچیدن بوی اطلسی

زیر این سقف، اگه باشه، می‌پیچه عطر تن تو

لختی پنجره‌هاشو می‌پوشونه پیرهن تو

زیر این سقف خوبه عطر خودفراموشی بپاشیم

آخر قصه بخوابیم، اول ترانه پا شیم

سقف‌مون، افسوس و افسوس

تن ابر آسمونه

یه افق، یه بی‌نهایت

کم‌ترین فاصله‌مونه

تو فکر یک سقف ام...

آنجا که ایمان است،نسیم عشق می وزد
آنجاکه عشق است صلح حکم فرماست
آنجا که صلح است خدا است
و آنجا که خدا است
خوشی و سعادت برآن سایه افکنده است.

mordadebarfi — Fri, 08 Aug 2008 10:24:18 GMT

توی خلوت پر از همهمه ام که صدایی به صدا نمی رسه
اگه می تونی منو دعا بکن من که دستم به خدا نمی رسه
آسمونا ارزونی پرنده ها جای آسمونا یه قفس بده
همه ی دار و ندار مو بگیر هر چی بودم و دوباره پس بده
بازم هیچ راهی به مقصد نرسید من هزار و یک شب معطلم
تا ته جاده دنیا رفتم و بازم انگاری سر جای اولم
چرا دنیا با تمام وسعتش مرهمی برای زخم من نداشت
پای هر چی که دویدم آخرش حسرت داشتنش و تو دلم گذاشت
سر رو شونه های سنگ روزگار قد این فاصله هق هق می کنم
دارم ازثانیه ها سیر می شم دارم از دوری تو دق می کنم
پشت خنده های مصنوعی من دل به این بغض گلو شکن بده
روزگار سردم و ورق بزن دست مهربونت و به من بده
گم شدم توی شبی که خودمم شبی که حتی یه فانوس نداره
منو با خودت ببر به روشنی آخه هیچکی مثل تو منو دوس نداره
لک زده دلم واسه یه همزبون شیشه دل همه سنگ شده
می دونی دلیل گریه هام چیه ؟آی خدا دلم واسه ات تنگ شده!

به سرنوشت شگفت کسی می اندیشم
که راه پشت سرش نیست
و چاره ای دگرش نیست.
جز این که در شب سیلاب بگذرد در رود
امان از وسوسه ی سخت لحظه تصمیم
می رهی از بالا یا که می شوی نابود.

نگاهم کن

mordadebarfi — Sat, 07 Jun 2008 19:16:18 GMT

نگاهم کن که شب گم شه ، نگاهم کن که پیدا شم

نگاهم کن نگاهم کن ، نذار تنها ترین باشم

به تو می بخشم آواز و چراغ و شبنم و نور و

به تو می بخشم این قلب به تو محتاج مغرور و

تو ابرا رو بگیر از من که چشمام خیسه بارونه

به دور از تو پروانه ، تو حبس پیله می مونه

نگاهت را نثارم کن ، گل وحشی تو رامم کن

بتابون عشق و تو چشمام ، شروعم کن ، تمامم کن

نگاهم کن که تو چشمات یه جنگل داره می سوزه

بدون تو دچارم من ، دچار مرگ هر روزه !

نگاهم کن بذار با تو تماشایی بشه دنیا

بذار از برق چشم تو بمیرن این سیاهی ها

به آخر می رسم بی تو ، به دیوار و شب و خنجر

بهار و عشق و دعوت کن ، به این تقویم خاکستر

نگاهت را نثارم کن ، گل وحشی تو رامم کن

بتابون عشق و تو چشمام ، شروعم کن ، تمامم کن ...

در سكوت مي توان نگاه را معنا كرد و آن را با عشق به دل پيوند زدمي توان بهار را به ديدار برگهاي خزان زده بردو براي رازقي هاي اميد از عطر دوست داشتن گفت می خواهم سكوت كنم و تنها به حرف نگاهت گوش كنم.

زندون دل

mordadebarfi — Thu, 07 Feb 2008 19:17:18 GMT

زندون دل

پشت این پنجره ها دل می گیره
غم و غصه دلو تو میدونی
وقتی از بخت خودم حرف می زنم
چشام اشک بارون می شه تو میدونی
عمرییه غم تو دلم زندونییه
دل من زندون داره تو میدونی
هر چی بهش میگم تو آزادی دیگه
میگه من دوست دارم تو میدونی
می خوام امشب با خودم شکوه کنم
شکوه های دلمو تو میدونی
بگم ای خدا چرا بختم سیاه ست
چرا بخت من سیاه ست تو میدونی
پنجره بسته میشه شب میرسه
چشام آروم نداره تو میدونی
اگه امشب بگذره فردا میشه
مگه فردا چی میشه تو میدونی...
پشت این پنجره ها دل می گیره
غم و غصه دلو تو میدونی
وقتی از بخت خودم حرف می زنم
چشام اشک بارون می شه تو میدونی...

بی تو

mordadebarfi — Mon, 31 Dec 2007 18:16:18 GMT

بی تو, سفر,حکایت دلگیر ماندن است.

بی تو ,سفر ,حکایت از پا نشستن است.

دریاب این شکسته قامت عاشق را,

بی تو به جست وجوی آب چو برخیزم,

ره نیست جز سراب

ای یار, ای یگانه ترین یار,

این خسته ی همیشه عاشق را

دریاب.

پائیز

mordadebarfi — Fri, 07 Dec 2007 12:49:18 GMT

خوشبختی داشتن دوست داشتنی ها نیست دوست داشتن داشتنی هاست!

تو رگ خشک درختا درد پائیز میگیره
بارون نم نمک آروم روی جالیز میگیره
دیگه سبزی نمی مونه همه جا برگای زرده
دیگه برگا نمی رقصند رقص پائیز پره درده
گرمی دستای من کم شده دستاتو بده
دستای سرد منو گرم بکن باد پائیز سرده
آفتاب تنبل پائیز دیگه قلبش سرده
بازی ابرا با خورشید منو آروم کرده...

نجات

mordadebarfi — Fri, 02 Nov 2007 15:26:18 GMT

بسه تنهايي ديگه توي قفس، بسه اين قفس بدون همنفس، ديگه بسه تشنگي بدون آب،
خوردن فريب و نيرنگ سراب، واسه هر کي دل من تنگ ميشه، تا ميفهمه دلش از سنگ ميشه،
دوستي از رو زمين پاک شده، مردي و مردونگي خاک شده، هرکي فکر خودشه تو اين زمونه،
بايد حرف دلمو گوش کنم، غم دنیا رو فراموش کنم...

نجات من به دست توست
از اين محبس نجاتم ده

لباس كهنه تن را
بسوزان و حياتم ده!

بيا و نقطه پايان به
شعر عمر من بگذار

تنم ديوار بين ماست
تنم را از ميان بردار...
نقاب از چهره ام بردار
به آينه نشانم ده
سكوتم بدتر از مرگ است
بميرانم زبانم ده!
بيا و جامه عصيان بپوشان بر صداي من
كه تنها سهم من اين است : هراس بي صدا مردن!
ترانه سرا: اردلان سرافراز

زندگي...

mordadebarfi — Thu, 25 Oct 2007 19:46:18 GMT

هرگز کسی اینگونه فجیع به کشتن خود برنخواست که من به زندگی نشسته ام !

زندگی

زندگی یه بازیه کی از عمرش راضیه؟!
ابر گریونه دلم چشمه خونه دلم
نمیتونم دلمو راضی کنم
این دل دیوونه رو راضی به این بازی کنم
یه بهونه برای بودن و موندن ندارم
تو گلوم بغض غمه هوای خوندن ندارم!
همه جا سرد و سیاه رو لبام ناله و آه
سر من بی سایبون نگه ام مونده به راه
دست من غمگین وسرد تو دلم یه گوله درد
نه بهاری نه گلی پائیزه پائیزه زرد...
دلی که دلدار نداره با زندگی کار نداره!
غریب این دیارم یه آشنا ندارم
سرم بی سایبونه دلم یه پارچه خونه!
غم تو دلم نشسته بال و پرم شکسته
غریب این دیارم یه آشنا ندارم
سرم بی سایبونه دلم یه پارچه خونه!
همه جا سرد و سیاه رو لبام ناله و آه
سر من بی سایبون نگه ام مونده به راه
دست من غمگین وسرد تو دلم یه گوله درد
نه بهاری نه گلی پائیزه پائیزه زرد...
ترانه‌سرا : مينا اسدي